Home » Beleggen in goud, Deskundigen

Peak Gold dreigt voor de goudmarkt

Geschreven door op 16 maart 2018 – 13:50 2 Reacties

Een van de redenen waarom de goudprijs nog niet zo hard stijgt is dat er ieder jaar nog genoeg van het edelmetaal wordt gedolven om aan de vraag te voldoen. Alle goudmijnen in de wereld brengen jaarlijks ongeveer 3.000 ton aan goud op de markt, dat zijn weg vindt naar centrale banken en dat gebruikt wordt voor de productie van sieraden, goudbaren en gouden munten.

Door de aanhoudende stroom van ‘nieuw’ goud blijft de bovengrondse goudvoorraad toenemen. Vooral de laatste honderd jaar is er door verbeterde mijnbouwtechnieken heel veel edelmetaal opgegraven. Volgens schattingen is er vandaag de dag wereldwijd ongeveer 180.000 ton aan bovengrondse goudvoorraden, tegenover slechts 60.000 ton aan het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Explosieve stijging goudproductie

De productie van goud kwam in een stroomversnelling na het loslaten van de goudstandaard in 1971, omdat de marktprijs van het edelmetaal vanaf dat moment steeds hoger werd en het voor investeerders dus ook interessanter werd om op grote schaal goud te delven.

De productie nam snel toe, omdat er op verschillende plaatsen in de wereld grote goudreserves zaten die vrij gemakkelijk opgegraven konden worden. Een voorbeeld daarvan is Zuid-Afrika, waar in de jaren zeventig meer dan 1.000 ton per jaar werd opgegraven. Er kwam in die tijd zoveel nieuw goud bij dat men besloot een nieuwe beleggingsmunt in omloop te brengen, de gouden Krugerrand. Dat voorbeeld werd gevolgd door andere goud producerende landen als Australië en de Verenigde Staten, want ook die brachten later hun eigen gouden beleggingsmunten op de markt.

Peak Gold

Ondanks de explosieve stijging van de bovengrondse goudvoorraad van de afgelopen honderd jaar is de goudprijs niet gedaald, maar juist gestegen omdat veel mensen goud kopen. Door de inflatie betaal je vandaag de dag meer dan $1.300 voor een troy ounce, terwijl de prijs honderd jaar geleden op iets meer dan $20 per troy ounce lag.

Er is dus nog steeds veel vraag naar het edelmetaal, maar de vraag is of goudmijnen in de toekomst nog wel aan deze vraag kunnen voldoen. Volgens schattingen van BMO Capital Markets zal de totale wereldwijde goudmijnproductie rond 2019 een piek bereiken. Daarna voorziet men een daling van de productie, om de simpele reden dat er steeds minder nieuwe ontdekkingen gedaan worden.

De tweede grafiek laat zien dat het aantal nieuwe ontdekkingen de laatste tien jaar drastisch is afgenomen. Werden er in 2006 door de sector nog meer dan 100 miljoen troy ounce aan nieuwe reserves in kaart gebracht, de laatste jaren is dat teruggelopen tot minder dan 20 miljoen.

Goudproductie zal vanaf 2019 dalen (Bron: Bloomberg)

Er worden steeds minder ontdekkingen gedaan (Bron: Bloomberg)

Lagere productie betekent hogere prijs?

De daling van de goudmijnproductie van de laatste jaren is voor een belangrijk deel toe te schrijven aan de stijgende exploratiekosten. Al het makkelijk winbare goud lijkt al te zijn gevonden, wat betekent dat er steeds dieper gegraven moet worden en dat men genoegen moet nemen met een steeds lagere kwaliteit gouderts.

Een dalende productie betekent dat er minder nieuw goud beschikbaar komt voor juweliers, goudhandelaren en centrale banken. Blijft de vraag naar het edelmetaal constant, dan kan de toenemende schaarste een prijsopdrijvend effect hebben. Dit is op de lange termijn positief voor goud.

Deze bijdrage is afkomstig van Geotrendlines

Tags: , , ,

2 Reacties »

  • Evert schreef:

    Een paar dingen mis ik in dit artikel.
    Veel goud producenten zeggen dat de “lage” goud productie komt doordat de huidige “lage” goudprijs meer productie simpelweg niet rendabel is.
    Ook wordt er (op internet) veel gesproken over manipulatie van de goudprijs door gold-futures handel, welke praktijk de goudprijs opzettelijk laag zou houden.
    En natuurlijk is het opmerkelijk dat centrale banken, in navolging van Rusland, China en India, weer goud zijn gaan opkopen.

  • Frank Knopers schreef:

    Beste Evert,

    Door de lage goudprijs van de afgelopen jaren hebben veel mijnen moeten snijden in hun budgetten voor exploratie, daardoor zijn er minder nieuwe reserves in kaart gebracht en dat verklaart de extreme daling in de grafieken bij dit artikel.

    Uiteraard is er nog veel meer goud in de grond, maar dat wordt pas interessant bij een veel hogere goudprijs. Maar het risico bij goudmijnen blijft natuurlijk dat de overheid zich een groter deel van de inkomsten kan toe-eigenen. Het risico van confiscatie en hoge royalties is een goede reden om fysiek edelmetaal te kiezen boven een belegging in een mijn. Het eerste is veiliger, terwijl de tweede optie mogelijk meer rendement oplevert.

    Opvallend is dat een groot deel van de goudproductie van China en Rusland in eigen land blijft. Die landen kopen zoals je zegt veel goud op, omdat ze het edelmetaal zien als een strategische reserve en als een hedge tegen het dollarsysteem.