Home » Actueel

De waarheid achter goud en zilver

Geschreven door op 16 februari 2012 – 13:03 2 Reacties

Je bent in een winkelstraat van een kleine gemeenschap, je loopt langs de slager, de slijter, het café, een kerk, een muntenwinkel, een antiekwinkel… oké, stop daar even! Een muntenwinkel? Dit is geweldig! Omdat, onwaarschijnlijk als het ook mag klinken, alle politieke waarheid is te vinden in een muntenwinkel. En niet alleen politieke waarheid: je vindt hier het verhaal van de hele moderne maatschappij.

Daar zie je ze liggen: munten uit alle landen van de wereld. Waarom zijn ze meer waard dan de munten in je zak? Omdat ze oud zijn? Dat is slechts een deel van het verhaal, maar zeker niet de belangrijkste. Er zijn namelijk ook nieuwe munten die net zo waardevol zijn als de oude. Wat wel van cruciaal belang is, is dat ze zijn gemaakt van goud of zilver. Je pakt ze op en direct merk je het verschil. Ze zijn zwaar. Stapel ze en laat ze op elkaar vallen, ze maken een ander geluid dan de muntstukken die je gewend bent. Het zal echt iedereen opvallen, op een of andere manier zijn deze munten ‘echt’, de munten die we dagelijks gebruiken zijn dat niet. Maar wat betekent ‘echt’ eigenlijk?

De waarde van de munten in de winkel bedraagt veel meer dan de aangegeven waarde op de munten zelf. Zelfs een dubbeltje voor een bepaalde datum kan je verkopen voor tien tot vijftien keer de nominale waarde. ‘Echt’ is hier niet de bedrukking op de buitenzijde maar het materiaal van de munt zelf. Dit is het tegenovergestelde van moderne munten, het materiaal hiervan is totaal niet van belang, het enige wat hier telt is wat er op de buitenkant staat gedrukt.

De nieuwe munten die we dagelijks gebruiken zijn dus eigenlijk nep, niet ‘echt’. Ze dragen een masker, een vermomming, opgelegd door de staat. En nog absurder, de staat zegt ons niet om te kijken naar de werkelijkheid, maar “God zij met ons”, kortom alles te vertrouwen van dit geld. De oude munten daarentegen, zijn exact wat ze zeggen te zijn en daarom hebben ze niets te verbergen, geen roep om het geloof dus.

De simpele waarheid is te vinden in de omvang en wordt gegeven in het aantal grammen. De gouden munten, dat zijn degene die je echt wilt houden. De waarde van deze munten is heel simpel namelijk: de waarde van het metaal. Smelt de munt, vorm ze om in sieraden en nog steeds zijn ze niets minder waard dan de marktwaarde van het metaal.

Wie bepaalt wat een munt waard is?

En wie bepaalt wat de waarden is van de oude munten in de winkel? Op sommige staat een politicus afgebeeld of de naam van een land. Maar deze beelden of slogans zijn slechts indringers op wat echt van belang is. De gouden munt is waardevol, niet omdat een wetgever, ministerie of een centrale bank zegt dat het waardevol is. Nee, de waarde van het materiaal wordt bepaald door de markt, ofwel door de vrije keuze van de mens. Geen overheid kan deze waarde beïnvloeden, behalve door het fysiek manipuleren van de munt zelf.

Pas als je dit geld in handen hebt, zit je echt goed. Er is geen inflatie, geen formulieren om in te vullen, geen beursspeculatie om waarde te behouden. Het is de fysieke belichaming van de onafhankelijkheid. Het geeft je vrijheid. Deze munt wordt niet alleen ekent door een land. Nee, het stijgt hier ver boven uit, het gaat veel verder. De waarde ervan wordt erkend over de hele wereld, en niet omdat de VN dat zegt, maar omdat het iets is waar iedereen over de hele planeet het over eens is. Deze geweldige mobiliteit, en dus vrijheid, is nog steeds slechts een klein deel van het verhaal. Kijk eens naar de data op de oudere munten: 1910, 1872, 1830, 1810, en eerder en eerder. Ze zijn nog steeds prachtig! De waarde is geenzins verminderd na verloop van tijd, zoals met zo ongeveer al het andere wat we kennen. Nee eerder, het wordt meer waar in de loop van de tijd. Door deze eigenschappen beschermt goud uw investeringen, van alle overheidsplunderingen in het moderne leven.

De gouden en zilveren munten werden in een ver verleden geselecteerd door de markt om te dienen als medium bij de uitwisseling van goederen en diensten. Met deze munten steeg de mensheid uit boven de grenzen van de ruilhandel. Het maakt het berekenen tussen goederen en diensten mogelijk en geeft aan wat winstgevend is en wat niet. Deze munten maken het mogelijk om ´s werelds middelen te organiseren in lijn met de mogelijkheden van de productie en de vraag van de consument en dit alles op de meest efficiënte wijze mogelijk.

Maar hoe zijn ons politieke vrienden hierbij betrokken geraakt? Vanaf het moment dat ze hun handen op ons geld kregen, konden ze verschrikkelijke dingen doen. Al was het moeilijk voor ze om het ‘echte’ gouden en zilveren geld in handen te krijgen. Ze moesten eerst zorgen dat de burgers hun munten inleverde bij de staat, dat wil zeggen, ze moesten belastingen invoeren. Hiervoor moest de staat echter een tamelijk goede reden hebben; of een verdraaid grote en overtuigende leugen. Wanneer dit niet zou lukken, en zolang het volk goud en zilver gebruikt als betaalmiddel, zal er voor de staat altijd letterlijk een fysieke beperking zijn, de staat kan nu eenmaal geen goud of zilver produceren, Belasting kent zijn beperkingen, om deze reden is de staat altijd een groot fan van een papieren substituut voor het ‘echte’ geld. Papieren claims op goud en zilver welke nu zelf zogenaamd veilig opgeborgen liggen in een bank. Als de staat de banken nu zover kan krijgen mee te werken aan het creëren van meer van deze papieren claims dan het beschikbare goud en zilver, dan is de staat verlost van deze beperking. Hiermee kan het de bevolking laten wennen aan het idee van een “fiat” munt, dat wil zeggen, geld dat wordt gemaakt uit papier en katoen.

Nog beter voor de staat is een systeem waarin het “papieren geld’ volledig los staat van wat voor historische wortels in het ‘echt’ geld dan ook. Geen claim meer op goud of zilver bij de bank, slechts politici, culturele verworvenheden een getal en een varierend aantal nullen op een stuk papier. Op deze wijze is er namelijke geen enkele beperking meer op hoeveel geld de staat nu kan ‘maken’ voor zichzelf. Handig om politieke campagnes te financieren, vooral door de instellig van zogenaamde sociale programma’s of omkoping van het electoraat. Dit betekend wel dat geld in het algemeen steeds minder waardevol is.

Dit is de korte geschiedenis van hoe ‘echt’ geld vernietigd is. Aan de data op de munten is te zien wanneer dit alles gebeurde. Verrassend kort geleden, het proces begon aan het begin van de 20e eeuw met de kartelvorming van het bancaire systeem, hierdoor werd het voor banken gemakkelijker meer geld uit te lenen dan er aan spaargeld in beheer was. Dit zorgt er voor dat de schulden van overheid altijd gefinancierd kunnen worden. Het hielp met de oorlog-belastingen, want alleen het heffen van belastingen is niet voldoende wanneer het gaat om de financiering van oorlogen als WO1 en WO2. Het financiële systeem werd zo aangemoedigd de gebruikelijke bezorgdheid over de stabiliteit van geld los te laten, aangezien er voor de staat nu een garantie was dat het nooit zou falen, er zou immers altijd geld bijgedrukt kunnen worden.

Papiergeld, een nieuw tijdperk

Dit proces werd voortgezet met de aanval op goud tijdens de ‘New Deal’ in de jaren ‘30, onder invloed van mensen als John Maynard Keynes, die geloofden dat papieren geld een nieuwe tijd zou inluiden van een door de overheid perfect beheerde economie. Franklin D. Roosevelt was zelfs zo wanhopig om mensen te laten stoppen ‘echt’ geld te gebruiken dat hij per wet alles opeiste, hij zei dat dit nodig was om de voortdurende depressie te stoppen. Hierna werd de papier-geld revolutie voortgezet door mensen als Milton Friedman, die dacht dat het gebruik van zuive papieren geld op een of andere manier een stabiel prijsniveau zou geven. Ze ontwikkelden en gebruikte modellen met complexe formules die er op papier goed uitzien, maar geen rekening houden met de realiteit van politici; de hunkering naar herverkiezing en meer en meer macht.

Terug naar goud en zilver

Uiteindelijk zijn we allemaal terecht gekomen aan de verkeerde kant van de grote kloof tussen vrijheid en tirannie. Gesymboliseerd door het contrast tussen de ‘echte’ munten van het verleden en de ‘fiat’ munten van het heden. Onafhankelijkheid versus afhankelijkheid, een waarde die blijvend is versus een waarde onderhevig aan de grillen van de politieke klasse. Dit alles kan je ontdekken wanneer je door de muntenwinkel loopt. Wanneer je er een paar in huis haalt, ze vast houdt, het gewicht voelt en ‘echte’ waarde ervaart. Spreek eens met de eigenaar van de muntenwinkel, vaak zijn dit zeer deskundig en onafhankelijk mensen. Hij leeft te midden van de geschiedenis. Hij wordt omringd door de waarheid over geld dat de meeste mensen nooit ontdekken. Hij wordt dagelijks geconfronteerd met de schoonheid van wat ooit was, en misschien stelt hij zich ook de mogelijkheid voor dat het misschien weer terugkomt. Hij ziet het verschil tussen wat permanent en wat van voorbijgaande aard is.

Gouden en zilveren munten zijn een soort van geprivatiseerde afscheiding. Het is geen wonder dat er mensen zijn die denken dat deze wereld anders is dan iedereen ooit dacht. De oogkleppen vallen langzaam maar zeker af. Iedereen begint te zien wat ‘echt’ is. We geloven niet langer in de grote moderne leugen dat de staat onze wijze meester is, wie we onze spaarcenten zonder vragen moeten toevertrouwen.
Eigenaren van gouden en zilveren munten zijn net iets minder gehecht aan de staat dan anderen. Mocht er een tijd van grote crisis over ons land vallen en je kijkt naar de overlevenden. Dan kan je er vrij zeker van zijn dat onder de overlevenden bij uitstek veel mensen zijn die net zulke liefhebbers van een muntenwinkel zijn als ikzelf.

Naar het werk van Jeffrey Tucker, ‘Bourbon for breakfast’, originele titel ‘Truth in the coinshop’. Met veel dank aan het Ludwig von Mises instituut (mises.org).

2 Reacties »

  • svrangulitz schreef:

    Ik denk dat het nu vooral verstandig is om met name zilver en koper in te slaan. Echter, in een echte crisis zal ook onze voedselvoorziening ernstig onder druk komen te staan en goud en zilver zullen de maag niet vullen. Het investeren in een lang houdbare voedselvoorraad is daarom ook een eerste vereiste. Ik heb zelf één en ander gekocht via www. houdbaar-voedsel.nl nadat ik een sample had aangevraagd. Hun gevriesdroogde maaltijdpakketten zijn tot 25 jaar houdbaar.

    • Loria schreef:

      Dat klopt, echter de functie van geld is even cruciaal, het is immers de tussenstap naar voedsel en verder. Een economie gebaseerd op louter ruilhandel is niks meer dan algemene armoede. Een ruilmedium / geld is een schakel die efficientie een dimensie hoger tilt. Inderdaad echter, als er dingen zijn die je nu al kunt kopen in plaats van later, koop die dan voor goud/zilvergeld. Uiteindelijk is geld enkel een tussenstap naar wat je echt wilde.